บล็อกร้านหนังสือ Ketto Book

โปรโมชั่น กรกฎาคม - สิงหาคม ที่ ketto book

2010-07-04T08:08:00.001-07:00

New Promotion from Ketto Book

สวัสดีหลังจากห่างหายไปซะครึ่งปีค่ะ เรื่องของเรื่องก็ด้วยความขี้เกียจล่ะค่ะ ขี้เกียจอัพบล็อก ขี้เกียจหาเรื่องมาลงบล็อก เพราะบางเรื่องก็ลงในเว็บ Ketto Book ไปแล้ว ประกอบกับในบล็อกก็ไม่ค่อยมีคนดูสักเท่าไหร่ เลยเอาเวลาไปลงกับเว็บร้านหนังสือซะมากกว่า เอาเป็นว่าขอแจ้งข่าวเลยละกันนะคะ

โปรโมชั่นใหม่กรกฎาคม-สิงหาคม 2553
ซื้อหนังสือครบ 700 บาท
รับถุงผ้ายี่ห้อ Duck Season ไปช่วยลดโลกร้อน
ซื้อหนังสือครบ 1,200 บาท
รับเสื้อยืด Duck Season สีหวานไปใส่เองหรือไปฝากแฟนก็ดี

ทั้ง 2 อย่างผลิตจำนวนจำกัด ไม่ต้องกลัวซ้ำใครนะคะ
เลือกดูหนังสือไปที่ร้านเลยค่ะ
www.kettobook.com

All content is copyright

สวัสดีปีใหม่ค้า ^ ^

2010-01-06T12:41:00.000-08:00

พักนี้ห่างหายไปนานเลยค่ะ เพราะปีใหม่กลับบ้านที่ต่างจังหวัดมา (ไม่บอกหรอกว่าจังหวัดอะไร อิๆ ^ ^ ) กลับมาก็ต้องอัพเดทเว็บอีก เลยไม่มีเวลาอัพบล็อกกันเลย ประกอบกับช่วงหลังนี้ไม่ค่อยมีใครเข้ามาดูบล็อกด้วยแหละ ก็เลยเกิดอาการขี้เกียจขึ้นมาซะงั้น

สำหรับวันนี้ก็สั้นๆ ค่ะ แค่อยากจะมาสวัสดีปีใหม่กัน ด้วย ส.ค.ส. ของร้าน

แบบว่าทำเสร็จนานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้แจกสักที ก็เลยเอามาสวัสดีกันในบล็อกนี่แหละ ก็ขอให้ "มีความสุขปีใหม่ทุกๆ ท่านนะคะ"
ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดี ทำอะไรสำเร็จสมความปรารถนาทุกประการเลยค่ะ

สำหรับ ส.ค.ส. ทั้งสองแบบนี้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะเอาไปแจกในงานถนนคนเดิน แต่ตอนนี้คงไม่ได้แจกแล้วเพราะเลยปีใหม่ไปเยอะแล้ว แต่ยังดีที่ว่าเราไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย เพราะเป็นการเอาแบบจากปีก่อนๆ มาปรับ (หากินกันง่ายๆ ว่างั้นเถอะ :-> ) ทั้งหมดที่เห็นนี้เป็นอภินันทนาการจากน้องฝน แห่งเว็บ FonPluie ที่ช่วยอะแดพให้ฟรีๆ ขอบคุณน้องฝนมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

หากใครสนใจดูผลงานตัวการ์ตูนสวยๆ ของน้องก็ตามไปได้ที่ลิงค์นะคะ FonPluie นอกจากนี้น้องยังรับออกแบบโปสการ์ด ปกหนังสือ และลายสกรีนเสื้อยืดด้วยค่ะ

สำหรับวันนี้ก็บ๊ายบายเท่านี้ก่อนนะคะ ไว้มีเวลาจะมาอัพเดทใหม่ และขอฝากเพื่อนๆ ที่แวะเข้ามาชมช่วยสมัครรับข่าวสารของบล็อกด้วยนะคะ เจ้าของบล็อกจะได้มีกำลังใจอัพบล็อกต่อไป (ขอกันดื้อๆ งั้นหละ) ขอบคุณค่ะ :-)

เพิ่มเติมนิดนึง ใครที่อยากได้ ส.ค.ส. ทั้งสองแบบ (เอาไปใช้เป็นที่คั่นหนังสือได้) และที่คั่นหนังสือ สามารถขอมาได้ที่ kettobook@yahoo.com หรือทิ้งข้อความไว้ในบล็อกนี้ได้ค่ะ ^ ^

มือใหม่หัดปลูก ตอน 2

2009-12-20T09:24:00.000-08:00

วันนี้เอารูปต้นไ้ม้ดอกไม้ที่บ้านมาให้ดูตามสัญญาค่ะ ตกลงดอกกล้วยไม้ที่คิดว่างานนี้คงเลี้ยงไม่โตซะแล้ว อยู่ๆ ก็กลับออกดอกขึ้นมาเฉยๆ ซะงั้นล่ะค่ะ ในรูปที่เห็นนี่รู้สึกจะบานอยู่ดอกเดียว แต่จริงๆ ตอนนี้ออกมาสามดอกแล้วนะคะ ดอกกระจิ๋วหลิวเองค่ะ แต่ก็น่ารักดีนะ (ขออวดซะหน่อย) แสดงว่าเราก็พอจะมีฝีมือปลูกต้นไม้อยู่บ้างเหมือนกัน 55 :-D (ชมตัวเองซะงั้น) แต่ถ้าเห็นของจริงจะทราบว่าท่อนไม้ที่ยึดเกาะและใบของกล้วยไม้ออกจะแห้งๆ ค่ะ ที่เป็นอย่างนี้ก็คงเพราะโดนแดดเต็มๆ นั่นแหละ ใจจริงก็อยากหาอะไรมาบังๆ แดดให้คุณกล้วยไม้หน่อยนะ แต่กลัวทัศนวิสัยตรงระเบียงไม่สวยน่ะ ก็เลยปล่อยไปอย่างนี้แหละ หุๆ

...ส่วนที่เหลืออีก 2 ต้น ตายเรียบค่ะ!

ทีนี้มาว่ากันด้วยเรื่องการปลูกต้นไม้เบื้องต้นบ้างค่ะ จากที่เปิดหนังสือที่ซื้อมานะคะ ก็พบว่าหลายคนคงมีปัญหาคล้ายๆ กันกับเรานี่แหละ (เนื้อหาจากหนังสือมือใหม่หัดปลูก สนพ. บ้า่นและสวน)

รดน้ำมากก็ตาย น้อยก็ตาย จะทำไงดี

ในหนังสือเค้าบอกว่าวิธีรดน้ำพืชให้ได้ดี ควรรดทุกวัน วันละ 1-2 ครั้งค่ะ แต่ถ้าวันไหนมีฝนตกชุกก็ไม่ต้องรดก็ได้ วิธีดูว่าต้นไม้ได้น้ำพอดีหรือยังให้ดูอย่างนี้ค่ะ

1. รดจนน้ำซึมผ่านกระถาง แสดงว่าน้ำเข้าไปทุกส่วนของดินแล้ว
2. ใช้มือแตะๆ ผิวดิน ถ้ายังชื้นอยู่ก็ไม่ต้องรดเพิ่ม
3. ถ้าดินมีตะไคร่เกาะแสดงว่ารดน้ำมากเกินไป
4. ถ้ารดน้ำแล้วมีน้ำขังบนผิวดิน แสดงว่าดินแน่นเกินไป ควรเปลียนดินใหม่ เพราะจะทำให้รากเน่าได้

สำหรับ ketto ก็ไม่ีมีพิธีีรีตองอะไรมากหรอกค่ะ ก็ดูแค่ข้อ 1 นั่นแหละ ถ้าน้ำซึมออกมาก้นกระถางก็ถือว่าใช้ได้แล้ว ผ่านค่ะ ^ ^

ปลูกในร่มต้นก็ยืด ปลูกกลางแดดใบก็ไหม้ ทำไงดี

ข้อนี้เป็นปัญหาที่ ketto เจอกับตัวเลยค่ะ เพราะไม่ได้เลือกต้นไม้ที่จะปลูกให้ดี แต่เลือกเอาต้นที่ตัวเองชอบเป็นหลัก ผลก็คือหลายต้นโดนแดดจนเฉาตายค่ะ!!! เพราะงั้นเพื่อนๆ ก่อนจะปลูกก็ดูด้วยนะคะ ว่าต้นไม้ของตัวเองโดนแดดได้หรือเปล่า

ส่วนต้นไม้่ที่ยืดยาวเก้งก้าง เป็นเพราะได้รับแสงแดดน้อยเกินไป วิธีแก้ปัญหาคือให้ยกไปตั้งไว้ในที่ที่มีแสงแดดบ่อยๆ จะทำให้ต้นเป็นทรงพุ่มสวยงามค่ะ (อันนี้ ketto ยังไม่เคยลองนะคะ แต่ก็เห็นว่าต้นคุณนายตืนสายที่โดนแดดจัดๆ ดูเป็นวงกลมสวยดีค่ะ ไม่ทราบเกี่ยวรึเปล่าน้อ...? ) สำหรับต้นไม้ที่โดนแดดได้ตลอดวันก็เช่น ต้นเข็ม ดาวเรือง ดาวกระจาย พุดพิชญา ฯลฯ จะสังเกตว่าเป็นต้นไม้บ้านๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ

ใช้ปุ๋ยอะไรดี

ทีนี้มาว่ากันถึงเรื่องการใ่ส่ปุ๋ยบ้าง จริงๆ แล้วปุ๋ยใส่ต้นไม้ก็มีกันอยู่หลายชนิด แต่เนื่องจาก ketto ไม่มีความรู้ จึงขอแนะนำให้ใช้ปุ๋ยเม็ดแบบที่เรียกว่า "ปุ๋ยละลายช้า่" โลดค่ะ ซึ่งปุ๋ยชนิดนี้จะใช้ได้ดีกับไม้ดอกไม้ประดับทั้งหลายเหมือนที่ ketto ปลูกไว้ตรงระเบียงนั่นเองค่ะ

ปุ๋ยละลายช้ามีลักษณะเป็นเม็ดเล็กๆ (ขออภัยไม่มีรูปให้ดู) จะปลดปล่อยสารอาหารให้กับพืชทีละน้อยในเวลา 3-4 เดือน ข้อดีคือไม่เป็นผลเสียต่อดินและพืชค่ะ

ใ่ส่ปุ๋ยตอนไหน

ช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับการใ่ส่ปุ๋ยคือเวลาเช้าก่อน 10.00 น. เพราะต้นไม้จะได้นำไปใช้พร้อมๆ กับตอนสังเคราะห์แสง สำหรับปุ๋ยละลายช้าให้นำมาโรยตรงโคนต้นได้เลยแล้วรดน้ำค่ะ

Tips

- ควรให้ปุ๋ยเม็ดก่อนรดน้ำ
- ไม่ควรโรยปุ๋ยเม็ดใกล้กับโคนต้นเพราะอาจทำให้ต้นไหม้ได้ หลังใ่ส่ปุ๋ยให้รดน้ำทันที
- ใ่ส่ปุ๋ยทีละน้อยแต่บ่อย ดีกว่าใส่มากแต่นานๆ ครั้ง
- ในฤดูหนาวไม่จำเป็นต้องให้ปุ๋ย เพราะต้นไม้จะหยุดเจริญเติบโตช่วงนี้ ให้เริ่มใส่ปุ๋ยเมื่อเข้่าสู่ฤดูร้อน
- ปุ๋ยที่เหมาะกับกล้วยไม้มี 2 ชนิด คือปุ๋ยเกล็ด ใช้ละลายน้ำฉีดพ่นบนใบพืชจะดูดซึมได้ทันที และปุ๋ยละลายช้า

สำหรับวันนี้คงพอแค่นี้ก่อน เพื่อนๆ ที่ปลูกต้นไม้มีประสบการณ์อย่างไรมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ สำหรับกล้วยไม้ ketto ไม่ได้ใส่ปุ๋ยเลยอ่ะค่ะ เพราะเป็นแบบรากแขวนลอยเลยไม่รู้จะใ้่ส่ตรงไหน แต่พออ่านหนังสือแล้วคงต้องไปใส่บ้างแล้วหละ ฮะๆ

Good Night ทุกท่านค่ะ
ิ
Copyright By Ketto

เล่าสู่กันฟัง... มือใหม่หัดปลูก

2009-12-05T05:27:00.000-08:00

ช่วงนี้กำลังเห่อปลูกต้นไม้ค่ะ เลยไม่ค่อยมีเวลามาอัพบล็อกเท่าไหร่ ^ ^

แต่ีก็นั่นแหละ ตามประสามือใหม่หัดปลูก แถมพื้นที่ริมระเบียงของคอนโดก็ช่างมีน้อยนิด ก็เลยมีอุปสรรคในการ "ปลูก" พอสมควร เริ่มตั้งแต่วิธีการเลือกต้นไม้ ไปจนถึงการดูแล หนักสุดคือการหาพื้นที่ที่จะปลูกนี่แหละ

แรกเริ่มเดิมทีตอนที่เราจะลองปลูกต้นไม้ริมระเบียง เราก็ซื้อต้นไม้มามั่วๆ เลือกที่ดอกสีสวยถูกใจ ขนาดกะทัดรัด วางไว้ตรงระเบียงได้ก็พอแล้ว แรกสุดซื้อต้นหงอนไก่ กับไม้ดอกอะไรอีกสองสามอย่างก็จำไม่ได้ อยู่ให้ชื่นชมได้ประมาณ 2 อาทิตย์ ก็ล้มหายตายจากไป หลังจากนั้นพอลองเอาอะไรมาปลูกก็ไม่รอดอีกเลย

สาเหตุก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ดูแลไม่สม่ำเสมอนั้นหนึ่ง บางทีก็ลืมรดน้ำต้นไม้บ้าง หรือดันรดน้ำต้นไม้ตอนกลางคืนบ้าง (อันนี้เขาว่าไม่ควร เพราะจะำำทำให้ต้นไม้ขึ้นราได้ค่ะ) ตรงระเบียงที่ไว้ต้นไม้ก็แสนจะร้อน แถมแอร์ (เขาเรียกคอมเพรสเซอร์ใช่ไหม) ยังหันมาเป่าลมร้อนเข้ามาที่ระเบียงอีก คิดๆ ดูนี่น่าจะเป็นสาเหตุหลักที่ำทำให้ต้นไม้เหี่ยวตายไปหมด เดี๋ยวนี้เวลาซื้อต้นไม้เลยต้องถามก่อนว่า "โดนแดดจัดได้ไหม" "สู้อากาศร้อนได้เปล่า"

มีช่วงหลังนี่แหละที่ต้นไม่ที่ซื้อมายังรอดอยู่ได้ นับถึงตอนนี้ก็ประมาณ 2 เดือนแล้ว มีบ้างบางต้นที่เฉาตายไป ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกไม้เมืองหนาว อย่าง บีโกเนีย ไซคลาเมน อะไรทำนองนี้มากกว่า ส่วนต้นไม้บ้านๆ ที่ซื้อมานั้นยังอยู่ดี ทั้งฟอร์เก็ตมีน็อท คุณนายตื่นสาย ลีลาวดี เดฟกระเป๋า และกล้วยไม้อีก 3 ต้น

สำหรับมือใหม่หัดปลูกขอแนะนำ "ฟอร์เก็ตมีน็อท" และ "คุณนายตื่นสาย" เพราะเลี้ยงง่าย ตั้งแต่ซื้อมาก็งอกเอางอกเอา แค่ใส่ปุ๋ยละลายช้าแบบเม็ดๆ ก็ออกดอกสะพรั่งแล้ว ส่วนเดฟนั้นตอนแรกก็หวั่นๆ อยู่ว่าจะไม่รอด เพราะถามน้องคนขาย (อายุประมาณ 12 ขวบ) น้องบอกว่าต้องรดน้ำให้ชุ่มๆ และให้อยู่ในที่แดดรำไร ก็นะ... ไว้ตรงระเบียงจะหาร่มได้ที่ไหน แถมยังลมแอร์อีก แต่ก็ซื้อมาลองดู ปรากฎว่ารดน้ำให้เยอะๆ เข้าไว้ ก็รอดอยู่ี

ต้นลีลาวดีก็ทนใช้ได้ แ่ต่ใบเริ่มเป็นจุดๆ สงสัยจะเป็นโรค ส่วนกล้วยไม้นั้นแรกๆ ซื้อมาก็ยังมีดอกสวยดี (ตอนซื้อมีดอกติดมาอยู่แล้ว) แต่ตอนนี้ดอกร่วงหมดเหลือแต่กิ่งโกร๋นเชียว ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะมีดอกงอกขึ้นมาอีกหรือเปล่า คิดแล้วก็กลุ้มใจจริง T_T

ไว้มีเวลาจะถ่ายรูปมาประกอบบทความให้ดูกันนะคะ แต่ตอนนี้กล้องไม่อยู่ วันนี้เลยขอลาไปแค่นี้ วันหลังจะมาอัพเดทความคืบหน้าใหม่

บายค่ะ ^ ^

หมายเหตุ รูปนี้ก๊อปมาจากเน็ตนะจ๊ะ ไม่ใช่ต้นที่บ้านจ้ะ รูปจากสวนเย็นจิต ที่อยู่ตามนี้จ้ะ ถ.เพชรบูรณ์-สระบุรี ซ. 12 ต.ดีลัง จ.ลพบุรี

เรื่องสั้นแปลจาก "Death By Scrabble" โดย Charlie Fish [3]

2009-11-25T00:26:00.000-08:00

สแครบเบิลทำเหตุ โดย ชาร์ลี ฟิช [3 จบ]

ถ้าเพียงแต่จะมีทางกำจัดหล่อนไปซะ

ผมเห็นโอกาสที่จะได้ใช้ตัวอักษรทั้งหมดด้วยการสะกดคำว่า EXPLODES โดยใช้ตัว X จากคำว่า JINXED ผมจะได้ 72 แต้ม นั่นจะทำให้หล่อนผงะไปเลย

ในตอนที่ผมวางตัวอักษรสุดท้ายลงไปนั้นเอง ก็มีเสียงระเบิดตูมจนหูอื้อ แล้วแอร์ก็ดับ

ใจผมเต้นแรง ไม่ใช่เพราะช็อคจากเสียงระเบิด แต่เพราะไม่อยากเชื่อ มันไม่มีทางเป็นเหตุบังเอิญไปได้ ตัวอักษรทำให้มันเกิดขึ้น พอผมสะกดคำว่า EXPLODES (ระเบิด) ปุ๊บ มันก็ระเบิดปั๊บ แอร์เจ้ากรรมดันระเบิดตอนนั้นพอดี ก่อนหน้านั้นพอผมสะกดคำว่า CHEATING ผมก็แอบโกงหล่อนอยู่ ส่วนตอนสะกดคำว่า ZAP (ไฟดูด) เมียผมก็โดนไฟดูดพอดี คำต่างๆ ที่เล่นกลายเป็นจริง ตัวอักษรเหล่านี้เป็นตัวกำหนดอนาคต แต่เกมทั้งหมดอยู่ที่คำว่า JINXED (โดนสาป) นี่แหละ

เมียผมสะกดคำว่า SIGN โดยที่ตัว N ได้แต้มเป็นสามเท่าจาก 10 แต้ม

ผมต้องพิสูจน์ให้ได้

ผมจะต้องสะกดคำบางคำแล้วดูว่ามันเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า อะไรบางอย่างที่จะพิสูจน์ว่าตัวอักษรเหล่านี้เป็นตัวการทำให้สิ่งต่างๆ เกิดขึ้น ในแถวของผมมีตัว ABQYFWE ซึ่งไม่ให้ทางเลือกผมมากนัก ตอนนี้ผมเริ่มเคี้ยวตัว B อย่างบ้าคลั่ง

ผมสะกดคำว่า FLY โดยใช้ตัว L จากคำว่า EXPLODES ผมนั่งบนเก้าอี้และหลับตารอคอยความรู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยขึ้นจากเก้าอี้

งี่เง่าสิ้นดี ผมลืมตาขึ้นและเห็นแมลงวันตัวหนึ่ง เจ้าแมลงตัวนั้นบินวนอยู่เหนือกระดานสแครบเบิล โฉบฝ่าอากาศร้อนลงเกาะถ้วยชากรุ่นๆ ซึ่งไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย แมลงวันอาจอยู่ตรงนั้นของมันอยู่แล้ว

ผมจะต้องใช้คำที่ไม่กำกวม คำที่ไม่มีทางตีความหมายผิด คำที่แน่นอนและชี้ชัด คำที่เป็นการสั่งลา เป็นคำสั่งให้ฆ่า

เมียผมสะกดคำว่า CAUTION (คำเตือน) โดยใช้ตัวสแครบเบิลเปล่าแทนตัว N ได้ 10 แต้ม

ตอนนี้แถวของผมมีตัวอักษร AQWEUK แถมด้วยตัว B ในปาก ผมประหวั่นครั่นคร้ามต่ออำนาจตัวอักษร อีกทั้งยังสับสนไม่แน่ใจว่าจะควบคุมสถานการณ์ได้ บางทีผมน่าจะโกงอีก แล้วหยิบเอาตัวอักษรที่สะกดว่า SLASH หรือ SLAY (ฆ่า) ขึ้นมา

ทันใดนั้นความคิดผมก็สว่างวาบ ผมนึกคำที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาได้ มันเป็นคำชั่วร้ายที่ทรงพลังและอันตราย

ผมสะกดคำว่า QUAKE ได้ 10 แต้ม

ผมสงสัยจังว่าความรุนแรงของแผ่นดินไหวจะขึ้นอยู่กับแต้มที่ผมได้หรือเปล่า ผมรู้สึกถึงพลังงานของศักยภาพที่สั่นระริกอยู่ในเส้นเลือด ผมเป็นผู้ชี้ชะตา ผมเป็นผู้ลิขิต

เมียผมสะกดคำว่า DEATH ได้ 34 แต้ม ทันใดนั้นห้องก็เริ่มสั่น

ผมตกตะลึงอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ แล้วตัว B ที่เคี้ยวอยู่ก็หล่นลงไปในคอ ผมพยายามไอ หน้าผมเริ่มแดงจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ คอของผมบวมเป่ง เพราะเลือดไหลมาจุกอยู่ที่คอ แผ่นดินไหวครั้งนี้นำมาซึ่งจุดไคลแมกซ์ และขณะที่ผมล้มลงไปบนพื้น เมียผมก็นั่งดูอยู่ที่นั่น

------------------------ จบ ---------------------------

Death By Scrabble (or Tile M For Murder) [3 The End]
By Charlie Fish

If only there was some way for me to get rid of her.

I spot a chance to use all my letters. EXPLODES, using the X of JINXED. 72 points. That'll show her.

As I put the last letter down, there is a deafening bang and the air conditioning unit fails.

My heart is racing, but not from the shock of the bang. I don't believe it - but it can't be a coincidence. The letters made it happen. I played the word EXPLODES, and it happened - the air conditioning unit exploded. And before, I played the word CHEATING when I cheated. And ZAP when my wife got the electric shock. The words are coming true. The letters are choosing their future. The whole game is - JINXED.

My wife plays SIGN, with the N on a triple-letter, for 10 points.

I have to test this.

I have to play something and see if it happens. Something unlikely, to prove that the letters are making it happen. My rack is ABQYFWE. That doesn't leave me with a lot of options. I start frantically chewing on the B.

I play FLY, using the L of EXPLODES. I sit back in my chair and close my eyes, waiting for the sensation of rising up from my chair. Waiting to fly.

Stupid. I open my eyes, and there's a fly. An insect, buzzing around above the Scrabble board, surfing the thermals from the tepid cup of tea. That proves nothing. The fly could have been there anyway.

I need to play something unambiguous. Something that cannot be misinterpreted. Something absolute and final. Something terminal. Something murderous.

My wife plays CAUTION, using a blank tile for the N. 18 points.

My rack is AQWEUK, plus the B in my mouth. I am awed by the power of the letters, and frustrated that I cannot wield it. Maybe I should cheat again, and pick out the letters I need to spell SLASH or SLAY.

Then it hits me. The perfect word. A powerful, dangerous, terrible word.

I play QUAKE for 19 points.

I wonder if the strength of the quake will be proportionate to how many points it scored. I can feel the trembling energy of potential in my veins. I am commanding fate. I am manipulating destiny.

My wife plays DEATH for 34 points, just as the room starts to shake.

I gasp with surprise and vindication - and the B that I was chewing on gets lodged in my throat. I try to cough. My face goes red, then blue. My throat swells. I draw blood clawing at my neck. The earthquake builds to a climax.

I fall to the floor. My wife just sits there, watching.

---------------------- The End ----------------------

Copyright By Ketto

เรื่องสั้นแปลจาก "Death By Scrabble" โดย Charlie Fish [2]

2009-11-19T03:35:00.000-08:00

สแครบเบิลทำเหตุ โดย ชาร์ลี ฟิช [2]

หล่อนบอกว่าหล่อนได้แต่ตัวอักษรห่วยๆ แต่เพราะเหตุใดไม่ทราบ กลับทำให้ผมเกลียดขี้หน้าหล่อนยิ่งกว่าเดิม

หล่อนสะกดคำว่า FAN โดยตัว F ได้แต้มสองเท่า จากนั้นก็ลุกไปเติมน้ำในกาแล้วเปิดแอร์ ผมสะกดคำว่า ZAP (ไฟดูด) โดยตัว Z ได้แต้มสองเท่า แล้วจู่ๆ เมียผมก็โดนไฟดูด สะใจจริงๆ

นี่เป็นวันที่ร้อนสุดในรอบ 10 ปี แต่เมียผมก็ยังลุกไปต้มน้ำ นี่แหละคือสาเหตุที่ทำไมผมถึงเกลียดหล่อนนัก ผมสะกดคำ่ว่า ZAPS โดยที่ตัว Z ได้แต้มสองเท่า

หล่อนกลับมานั่งแล้วทอดถอนใจเฮือกใหญ่ จากนั้นก็เริ่มเล่นกับตัวอักษรที่มีอยู่ แกร๊ก แกร๊ก... แกร๊ก แกร๊ก ผมรู้สึกได้ถึงความโกรธที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายใน ยาพิษที่มองไม่เห็นกำลังแพร่ไปสู่แขนขาอย่างช้าๆ และเมื่อยาพิษแพร่ไปถึงปลายนิ้ว ผมกะจะกระโดดขึ้นจากเก้าอี้ เขวี้ยงตัวอักษรลงบนพื้น แล้วตรงเข้าไปฟาดหล่อนซ้ำแล้วซ้ำอีก

แต่โทสะแล่นถึงปลายนิ้วแล้วหายไป หัวใจผมเต้นรัวเร็ว เหงื่อแตกพลั่ก ผมว่าหน้าตาผมต้องดูขมึงทึงแน่ๆ แต่แล้วผมก็ได้แต่ถอนใจลึก ทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ กาเริ่มส่งเสียงหวีด ขณะที่ได้ยินเสียงนั้นผมก็รู้สึกร้อนยิ่งขึ้น

หล่อนสะกดคำว่า READY โดยได้คะแนนเป็นสองเท่าจาก 18 แต้ม เสร็จแล้วก็ลุกไปชงชาให้ตัวเอง ไม่ล่ะ ผมไม่เห็นจะอยากได้น้ำชาเลย

ผมแอบจิ๊กตัวสแครบเบิ้ลเปล่าๆ ออกมาจากถุงตอนหล่อนไม่ทันมอง โยนตัว V ออกจากแถว หล่อนหันมามองอย่างข้องใจ แต่ก็กลับมานั่งพร้อมกับน้ำชา ขอบแก้วของหล่อนทำโต๊ะเปื้อนเป็นวงขณะผมผสมตัวอักษร 8 ตัวเป็นคำว่า CHEATING โดยใช้ตัว A จากคำ READY ทำให้ผมได้ 64 แต้ม บวกกับโบนัสอีก 50 แต้ม ซึ่งหมายความว่าผมชนะ

หล่อนถามว่าผมโกงหรือเปล่า

ผมเกลียดหล่อนโคตรโคตรเลย

หล่อนสะกดคำว่า IGNORE และได้แต้มเป็นสามเท่าของ 21 ซึ่งทำให้คะแนนของหล่อนตอนนี้เป็น 153 แต้ม ส่วนผมมี 155 แต้ม

ไอร้อนจากถ้วยน้ำชาของหล่อนยิ่งทำให้ผมรู้สึกร้อนรุ่ม ผมพยายามผสมคำที่จะอนุญาตให้ฆ่าหล่อนได้จากตัวอักษรที่มีอยู่ในแถว แต่ดีที่สุดที่ทำได้คือสะกดคำว่า SLEEP

เมียผมนอนตลอดเวลา แม้ในยามที่เพื่อนบ้านของเราทะเลาะกันจนประตูพัง ทีวีบุบบู้บี้ และตุ๊กตาลาลาเทเลทับบี้น่วมเยิน หล่อนก็ยังหลับได้

<------------- ยังมีต่อตอน [3] ซึ่งเป็นตอนจบค่ะ -------------->

Death By Scrabble (or Tile M For Murder)
By Charlie Fish [2]

She tells me she has lousy letters. For some reason, I hate her more.

She plays FAN, with the F on a double-letter, and gets up to fill the kettle and turn on the air conditioning.

It's the hottest day for ten years and my wife is turning on the kettle. This is why I hate my wife. I play ZAPS, with the Z doubled, and she gets a static shock off the air conditioning unit. I find this remarkably satisfying.

She sits back down with a heavy sigh and starts fiddling with her letters again. Clack clack. Clack clack. I feel a terrible rage build up inside me. Some inner poison slowly spreading through my limbs, and when it gets to my fingertips I am going to jump out of my chair, spilling the Scrabble tiles over the floor, and I am going to start hitting her again and again and again.

The rage gets to my fingertips and passes. My heart is beating. I'm sweating. I think my face actually twitches. Then I sigh, deeply, and sit back into my chair. The kettle starts whistling. As the whistle builds it makes me feel hotter.

She plays READY on a double-word for 18 points, then goes to pour herself a cup of tea. No I do not want one.

I steal a blank tile from the letter bag when she's not looking, and throw back a V from my rack. She gives me a suspicious look. She sits back down with her cup of tea, making a cup-ring on the table, as I play an 8-letter word: CHEATING, using the A of READY. 64 points, including the 50-point bonus, which means I'm beating her now.

She asks me if I cheated.

I really, really hate her.

She plays IGNORE on the triple-word for 21 points. The score is 153 to her, 155 to me.

The steam rising from her cup of tea makes me feel hotter. I try to make murderous words with the letters on my rack, but the best I can do is SLEEP.

My wife sleeps all the time. She slept through an argument our next-door neighbours had that resulted in a broken door, a smashed TV and a Teletubby Lala doll with all the stuffing coming out. And then she bitched at me for being moody the next day from lack of sleep.

<------------- ไว้วันหลังค่อยมาีต่อตอนที่ 3 นะคะ --------------->

Translated by Ketto
Short story by Charlie Fish
All content is copyright

เรื่องสั้นแปลจาก "Death By Scrabble" โดย Charlie Fish

2009-11-18T09:04:00.000-08:00

"สแครบเบิลทำเหตุ" โดย ชาร์ลี ฟิช [1]

มันเป็นวันที่ร้อนอบอ้าวและผมก็แสนจะเกลียดเมียตัวเอง

เรากำลังเล่นสแครบเบิลกัน ซึ่งมันแย่ชะมัด ตอนนั้นผมอายุ 42 วันนั้นเป็นบ่ายวันอาทิตย์ที่ร้อนจัด สิ่งเดียวที่ผมจะทำกับชีวิตตัวเองได้ก็คงเป็นการเล่นสแครบเบิลนี่แหละ

แต่ผมควรได้ออกไปข้างนอก ไปออกกำลัง ไปสะพัดเงิน ไปพบหน้าค่าตาผู้คน ผมว่าตัวเองไม่ได้คุยกับใครนอกจากเมียตัวเองมาตั้งแต่เช้าวันพฤหัสโน่นแน่ะ ส่วนคนอื่นคนสุดท้ายที่ผมได้พูดด้วยก็็คือคนส่งนม

ผมได้ตัวอักษรห่วยแตก

ผมเล่นอย่างที่ควรทำด้วยคำว่า BEGIN ซึ่งตัว N ไปตกอยู่ในช่องดาวชมพูพอดี ได้ 22 แต้ม

ผมมองสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องของเมียตอนที่หล่อนเรียงตัวอักษรลงบนกระดานเสียงดัง แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก ผมเกลียดหล่อน นี่ถ้าหล่อนไม่้อยู่บ้าน ป่านนี้ผมคงได้ไปทำอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่านี้ ผมคงได้ไปปีนยอดเขาคิลิมานจาโร อาจได้ไปโผล่ในหนังฮิตเรื่องล่าของฮอลลีวู้ด หรือไม่ก็คงได้เอาเจ้าเรือใบนิวฮอไรซันสูง 60 ฟุต ออกไปแข่งรายการเวนดี้ โกลบ แล้ว ไม่รู้ซิ แต่ผมว่าผมคงได้ทำอะไรสักอย่างแหละ

เธอผสมตัวอักษรเป็นคำว่า JINXED โดยที่ตัว J ไปตกในช่องคะแนนดับเบิล 30 คะแนน หล่อนบี้ผมซะเรียบ บางทีผมควรฆ่าหล่อนซะ

นี่ถ้าเพียงแต่มีตัว D ผมคงได้สะกดคำว่า MURDER แล้ว ซึ่งนั่นจะเป็นการส่งสัญญาณ เป็นการอนุญาตให้ผมฆ่าเธอได้

ผมเริ่มเคี้ยวตัว U ที่มีอยู่ มันเสียนิสัย ผมรู้ ผมทำให้ตัวอักษรทั้งหมดสึก หนนี้ผมสะกดคำว่า WARMER ได้ 22 แต้ม ด้วยเหตุนี้ผมจึงยังเหลือตัว U ให้เคี้ยวต่อไปได้

ขณะที่หยิบตัวอักษรตัวอื่นๆ ออกจากถุงนั่นเอง ผมก็เกิดความคิดวาบขึ้นมาว่าตัวอักษรพวกนี้แหละ จะบอกว่าผมควรทำอะไร ถ้ามันสะกดว่า KILL หรือ STAB (แทง) หรือชื่อของหล่อน หรืออะไรก็ตาม ผมจะลงมือเดี๋ยวนั้นเลย ผมจะกำจัดหล่อนทิ้งซะ

ตัวอักษรในแถวของผมคือ MIHZPA แถมด้วยตัว U ในปาก ซวยฉิบ

ความร้อนของแสงอาทิตย์พุ่งผ่านหน้าต่างตรงมาที่ผม ได้ยินเสียงหรีดหริ่งเรไรของแมลงที่อยู่ข้างนอก หวังว่าพวกมันคงจะไม่ใช่ผึ้งนะ ฮาร์โรลด์ญาติของผมเคยกลืนผึ้งเข้าไปตอนอายุ 9 ขวบ ผลก็คือคอเขาบวมเป่งและสิ้นชีพในที่สุด ผมก็ได้แต่หวังว่าถ้าเป็นผึ้ง พวกมันจะบินเข้าไปในคอเมียผมเสียให้รู้แล้วรู้รอด

เธอสะกดคำว่า SWEATIER โดยใช้ตัวอักษรที่มีอยู่ทั้งหมด ได้ 20 แต้ม บวกกับโบนัสอีก 50 แต้ม นี่ถ้าไม่ใช่เพราะอากาศร้อนขนาดนี้ ผมคงพุ่งเข้าไปบีบคอเธอให้ตายคามือแล้ว

ผมเริ่มเหงื่อแตก ฝนน่าจะตก จะได้ไล่้อากาศแบบนี้ไป ทันทีที่ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว ผมก็นึกคำดีๆ ออก นั่นคือ HUMID ซึ่งได้แต้มเป็นดับเบิล ผมสะกดคำนี้ต่อกับตัว D ที่อยู่ในคำ JINXED ตัว U มีน้ำลายยืดออกมาเล็กน้อยตอนที่ผมวางลงไป รับอีก 22 คะแนน คราวนี้ผมหวังว่าเธอจะได้ตัวอักษรห่วยๆ บ้าง

<--ยังมีต่อนะตอน 2 นะคะ ^ ^ -->

-------------------------------------------------------------------------------

Death By Scrabble (or Tile M For Murder) [1]
By Charlie Fish

It's a hot day and I hate my wife.

We're playing Scrabble. That's how bad it is. I'm 42 years old, it's a blistering hot Sunday afternoon and all I can think of to do with my life is to play Scrabble.

I should be out, doing exercise, spending money, meeting people. I don't think I've spoken to anyone except my wife since Thursday morning. On Thursday morning I spoke to the milkman.

My letters are crap.

I play, appropriately, BEGIN. With the N on the little pink star. Twenty-two points.

I watch my wife's smug expression as she rearranges her letters. Clack, clack, clack. I hate her. If she wasn't around, I'd be doing something interesting right now. I'd be climbing Mount Kilimanjaro. I'd be starring in the latest Hollywood blockbuster. I'd be sailing the Vendee Globe on a 60-foot clipper called the New Horizons - I don't know, but I'd be doing something.

She plays JINXED, with the J on a double-letter score. 30 points. She's beating me already. Maybe I should kill her.

If only I had a D, then I could play MURDER. That would be a sign. That would be permission.

I start chewing on my U. It's a bad habit, I know. All the letters are frayed. I play WARMER for 22 points, mainly so I can keep chewing on my U.

As I'm picking new letters from the bag, I find myself thinking - the letters will tell me what to do. If they spell out KILL, or STAB, or her name, or anything, I'll do it right now. I'll finish her off.

My rack spells MIHZPA. Plus the U in my mouth. Damn.

The heat of the sun is pushing at me through the window. I can hear buzzing insects outside. I hope they're not bees. My cousin Harold swallowed a bee when he was nine, his throat swelled up and he died. I hope that if they are bees, they fly into my wife's throat.

She plays SWEATIER, using all her letters. 24 points plus a 50 point bonus. If it wasn't too hot to move I would strangle her right now.

I am getting sweatier. It needs to rain, to clear the air. As soon as that thought crosses my mind, I find a good word. HUMID on a double-word score, using the D of JINXED. The U makes a little splash of saliva when I put it down. Another 22 points. I hope she has lousy letters.

----------------------------------------------------------

<--- พรุ่งนี้ค่อยมาต่อตอน 2 กันนะคะ--->

Translated by Ketto
English short story by Charlie Fish
All content is copyright

"มหัศจรรย์ อินโก" วรรณกรรมเยาวชนสำหรับเด็ก หรือเปล่านะ?

2009-11-15T04:20:00.000-08:00

"ข้าหวังใจได้ไปอยู่ในอินโก
ไกลออกไปในทะเลแสนเค็ม
ล่องเรือเหนือผืนน้ำสุดลึำกล้ำ..."

ขอสารภาพตามตรงเลยว่า ตอนแรกที่หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาก็เพราะ "ปก" พอเปิดผ่านๆ ไปได้นิดหนึ่งก็เห็นว่าเป็นหนังสือสำหรับเด็กที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับเงือกๆ ซึ่งก็เป็นแนวที่สนใจอยู่ เรื่องของเรืื่องคือไม่ได้อ่านหนังสือเด็กมานานมากแล้วเลยไม่แน่ใจว่ามาอ่านตอนนี้จะสนุกหรือเปล่า แต่ก็ตัดสินใจซื้อเพราะเห็นว่าเรื่องราวเข้าท่่าดีค่ะ :->

พอนั่งอ่านเป็นเ่รื่องเป็นราวก็เริ่มรู้สึกว่า อุแม่เจ้า! นี่มันหนังสือสำหรับเด็กหรือนี่... และยิ่งเป็นเด็กอายุ 9-12 ขวบด้วย (ตามการจัดเรทของฝรั่ง) เพราะเนื้อหาในหนังสือมันช่างซีเรียสและสมจริงเสียเหลือเกิน ในหนังสือเล่มนี้มีทั้งพ่อที่หายตัวไปอย่างลึกลับ ครอบครัวที่ใกล้จะอับปาง แม่ที่เก็บกด ลูกสาวที่ไม่ยอมเชื่อฟัง และโลกใต้น้ำที่แสนมหัศจรรย์ แต่ก็โหดร้ายด้วยในขณะเดียวกัน...

อ่านแล้วก็คิดว่า "นี่น่าจะเป็นหนังสือสำหรับเด็กอายุ 9 ขวบ หรือเปล่า?"

...ก่อนพบอินโก พ่อที่หายตัวไป และเด็กหญิงเจ้าปัญหา...

หนังสือเรื่องนี้ว่าด้วยเรื่องราวของสองพี่น้อง แซฟไฟร์ และคอเนอร์ ที่พ่อของพวกเขาหายตัวไปอย่างลึกลับกลางทะเลในคืนหนึ่ง การหายตัวไปของพ่อนับเป็นปริศนาสำหรับคนทั้งหมู่บ้าน เนื่องจากใครๆ ก็รู้ว่าเขารู้จักทะเลเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง จึงยากจะเชื่อว่าจะพลาดท่าเสียทีให้แก่ทะเลในคืนที่คลื่นลมสงบได้

เมื่อพ่อหายไป แม่กลายเป็นคนที่ต้องแบกรับภาระทั้งหมดของบ้าน และนั่นเองที่ทำให้บ้านไม่เป็นบ้านอีกต่อไป นอกจากจะขาดพ่อแล้ว เด็กทั้งสองคนยังเหมือนขาดแม่อีกด้วย ความที่ต้องทำงานหนักและไม่ค่อยอยู่บ้านเลยทำให้แม่กับลูกไม่ค่อยจะสื่อสารกัน โดยเฉพาะกับเด็กหญิงแซฟไฟร์ ที่รู้สึกมาตลอดเวลาว่าคอร์เนอร์เป็นคนโปรดของแม่ ไม่ใช่ตัวเอง

แล้ววันหนึ่งก็มีเหตุการณ์ที่เข้ามาจุดประกายความหวังให้เด็กทั้งสอง แซฟไฟร์รู้สึกผิดสังเกตเมื่อพบว่าคอร์เนอร์หายตัวไปบ่อยขึ้น วันหนึ่งเธอพบพี่ชายอยู่บนชายฝั่งกำลังคุยกับเด็กหญิงคนหนึ่งที่เธอคิดว่าสวมชุดประดาน้ำ และครั้งที่สองที่แซฟไฟร์ตามคอเนอร์ออกไปที่ทะเล เธอก็ได้พบกับ "ฟาโร" เงือกเด็กชายที่พาเธอลงไปรู้จักกับโลกใต้น้ำที่แสนมหัศจรรย์ และเกือบไปถึงดินแดนที่เรียกว่า "อินโก"

การได้รู้ว่ามี "อินโก" อยู่ ทำให้เด็กทั้งสองเริ่มมีความหวังว่าพ่ออาจยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งในหนังสือก็ได้กล่าวเป็นนัยๆ มาตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วว่า่พ่อของพวกเขาอาจมีสายเลือดของเงือกหรือชาวอินโกอยู่ในตัว ดังนั้นจึงไม่แปลกที่คนอ่านจะรับรู้ได้ว่าพ่อของเด็กๆ ไม่ได้หายตัวไปไหนนอกจากไปอยู่ในอินโกนั่นเอง... (ยกเว้นว่าคนเขียนจะหักมุมให้เป็นอย่างอื่นในภาค 2 น่ะนะ)

เฮเลน ดันมอร์ ผู้เขียน บรรยายถึงเฉากใต้น้ำได้อย่างสมจริง ภาพของท้องทะเลสีเขียวเข้ม กับสรรพชีวิตใต้ทะเลที่เคลื่อนไหวไปมา ทำให้เรามองเห็นโลกอีกโลกหนึ่งทีสุขสงบ ในขณะที่ภาพของกระแสน้ำที่โลดแล่นรุนแรงก็สื่อถึงอันตรายของสิ่งที่มองไม่เห็นได้อย่างชัดเจน

...พบเงือกขี้โมโห...

อย่างไรก็ตาม ชาวเงือกที่เด็กๆ ไม่ใช่เงือกใจดีอย่างในนิยทาน พวกเขายโส ขี้โมโห และยังเต็มไปด้วยความลึกลับ การที่ "ฟาโร" รู้อะไรต่างๆ มากมายแต่ไม่ยอมเปิดเผยออกมานั้น ช่างดูมีเลศนัย และจิตเจตนาที่มุ่งร้ายต่อเหล่านักประดาน้ำที่มารบกวน "ลิมินา" ก็ทำให้เงือกเด็กตัวนี้เกือบๆ จะเป็นตัวร้ายของเรื่องเลยทีเดียว

หากจะให้มีแ่ต่เงือกขี้โมโหเป็นเพื่อน เด็กๆ ก็คงดูน่าสงสารเกินไป ผู้เเขียนเลยส่ง "คุณยายคาร์น" มาเป็นแม่ทูนหัวหรือนางฟ้าผู้อารีให้เด็กๆ ในตอนที่แซฟไฟร์ซึ่งมีความเป็น "อินโก" อยู่ในตัวมากกว่าพี่ชายทนเสียงเรียกร้องของทะเลไม่ไหวนั้น ก็ได้คุณยายคาร์นนี่แหละมาช่วยไว้ได้ทันเวลา และุคุณยายคาร์นยังเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องอินโก และเชื่อว่าพ่อของพวกเด็กๆ ยังมีชีวิตอยู่ด้วย

ในเรื่องนี้เด็กหญิงแซฟไฟร์เล่นบทบาทเป็นเด็กเจ้าปัญหา การจากไปของพ่อมีผลกระทบต่อเธอมากกว่าพี่ชาย อีกทั้งการที่เธอรู้สึกว่าไม่ใช่คนโปรดของแม่อาจทำให้เธอรู้สึกเป็นคนนอกในบ้านตัวเองอีกด้วย ความรู้สึกที่ว่านี้ชัดเจนขึ้นเมื่อแม่มีคนรักใหม่ (โรเจอร์) และพยายามนำเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว

แม้โรเจอร์จะไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร แต่แซฟไฟร์ก็รับเรื่องนี้ได้ยากเต็มที พ่อหายตัวไปไม่ถึงปีแม่ก็มีคนรักใหม่ ต่างจากคอร์เนอร์ที่ดูจะรับเรื่องนี้ได้ง่ายกว่า (อ่านแล้วก็งงๆ เหมือนกันว่าไหงแม่ของเด็กๆ ถึงได้ตัดสินใจจะหาพ่อใหม่รวดเร็วนัก) แม้จะเกลียดขี้หน้่าึึคนรักใหม่ของแม่ แต่เมื่อบททดสอบมาถึงแซฟไฟร์ก็ต้องเลือกระหว่างการเพิกเฉย กับการช่วยชีวิต "โรเจอร์" ให้ได้ ซึ่งคนอ่านก็คงคาดเดาได้ว่าเธอจะเลือกอะไร

...เกี่ยวกับผู้เขียน และบทสรุปของหนังสือ...

เฮเลน ดันมอร์ เก่งในการสร้างบรรยากาศสมจริง ทั้งการบรรยายถึงเมืองเล็กๆ ริมฝั่งทะเลในคอร์นวอลล์ (ทั้งๆ ที่ผู้เขียนเกิดและโตในยอร์กเชียร์) อุปนิสัยช่างซุบซิบนินทาของผู้คนในเมืองเล็ก ความเชื่อในท้องถิ่น และชีวิตครอบครัวที่เปราะบาง พล็อตเรื่องไม่มีอะไรใหม่ตามประสาหนังสือชุด (Series) แต่ผู้เขียนก็ได้ทิ้ง hint ไว้ด้วยว่าคอร์เนอร์อาจมีบทบาทสำคัญในภาคต่อๆ ไป เพราะเขามีลักษณะเหมือนคุณยายคาร์นที่เป็นแม่มดนั่นเอง

โดยรวมแล้ว "มหัศจรรย์...อินโก" เป็นหนังสือที่อ่านสนุก มีความสมจริง แต่ติดที่การดำเนินเรื่องออกจะอืดไปมาก และพล็อตเรื่องไม่มีอะไรใหม่ นอกจากนี้ยังอาจมีความรุนแรงแฝงอยู่ (เช่น เงือกที่มุ่งร้ายต่อนักประดาน้ำ หากคนพวกนั้นจะตายก็ไม่เป็นไร, พ่อที่หายไปอาจถูกฆ่าตายกลางทะเล, การกล่าวถึงนัยะเรื่องทางเพศแบบอ้อมๆ เมื่อแม่มีคนรักใหม่ ฯลฯ)

เนื้อหาเหล่านี้ทำให้ในหน้า comment ของอเมซอนมีเหล่าคุณแม่ที่ออกมาแสดงความเห็นกันฟันธงไปเลยว่า "หนังสือเรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับเด็ก" แต่เราว่าเด็กๆ สมัยนี้แก่แดดกันจะตาย อาจมีวุฒิภาวะมากกว่าที่เราคิดไว้ก็ได้ แ่ต่พอคิดว่าเป็นเด็กอายุ 9 ขวบแล้ว ก็ยังรู้สึกอยู่ดีว่าหนังสือเรื่องนี้ออกจะเนื้อหาหนักและมืดหม่นเกินไปสำหรับเด็กอายุ 9 ขวบ แต่โชคดีที่ในเมืองไทย ทาร์เก็ตของหนังสือเล่มนี้ซึ่งจัดพิมพ์โดย เพิร์ล พับบลิสชิง จะมีอายุอยู่ในราว ม.ปลาย (จากการเดินสำรวจในงานสัปดาห์หนังสือ) หรือประมาณ 14-15 ขึ้นไป

วรรณกรรมเยาวชน ชุด "อินโก" (Ingo) มี 4 เล่ม ได้แก่ Ingo (2005), The Tie Knot (2006), The Deep (2007) และ The Crossing of Ingo (2008) ซึ่งเป็นเล่มจบ

เฮเลน ดันมอร์ ยังเป็นนักเขียนที่มีผลงานหลากหลาย ทั้งนิยายสำหรับผู้ใหญ่ (ไม่ได้หมายถึงเรื่องอีโรติกนะคะ แต่หมายถึงนิยายทั่วไปน่ะ อย่าคิดลึกนะ หุๆ ^ ^ ) วรรณกรรมเยาวชน บทกวี และบทความต่างๆ และยังเป็นเจ้าของรางวัล MacKitterick Prize จากเรื่อง- Zennor in Darkness (1994) รางวัล Orange Prize จาก A Spell of Winter (1996) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Whitbread และ Orange Prize จากเรื่อง The Siege (2002)

The Host นิยายวิทยาศาสตร์สำหรับคนไม่ชอบวิทยาศาสตร์

2009-11-12T17:08:00.000-08:00

หนึ่งในหนังสือที่เพิ่งอ่านจบไปเมื่อเร็วๆ นี้ แล้วยังพอจดจำได้ ก็เห็นจะเป็นเรื่องนี้นี่ล่ะค่ะ "ร่าง... อุบัติรักข้ามดวงดาว" หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Host" ผลงานของสเตฟาีนี เมเยอร์ เจ้าเ่ก่านั่นเอง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดย สนพ. เนชั่น

หลังจากประสบความสำเร็จถล่มทลายกับซีรี่ส์แวมไพร์ทไวไลท์ คนอ่านทั่วโลกก็คงสงสัยว่าแล้วต่อจากนี้เธอจะเอาอะไรหากินได้อีกล่ะ ก็ซีรีส์ชุดนี้น่ะยิ่งเขียนก็ยิ่งออกทะเล แต่เราก็ยังต้องตามซื้อกันล่ะนะ แหม.. ก็เอ็ดเวิร์ดออกจะหล่อซะปานนั้น เบลล่าก็น่ารักขนาดนี้ จะไม่อดใจเชียร์ได้ไงไหวล่ะคะ

แต่มาถึงนวนิยายเรื่องล่าสุดก็ต้องถือว่าสเตฟานียังเอาตัวรอดไปได้สวยทีเดียว แม้เนื้อหาในเ่ล่มจะยังคงวนเวียนอยู่กับอมนุษย์ แต่คราวนี้เธอเปลี่ยนแนวมาเขียนนิยายไซไฟ ว่าด้วยโลกในอนาคตที่ถูกเหล่า "วิญญาณ" ต่างดาวบุก และเข้าสิงครอบครองร่างของมนุษย์ มีเพียงร่างเท่านั้นที่ยังดำเนินไปตามชีวิตปกติประจำวัน แต่ความคิดจิตใจนี่ซิกลายเป็นของใครก็ไม่รู้!!? จะว่าไปแล้วเรื่องนี้ก็แตะๆ อภิปรัชญาเชียวนะ ใครว่าเจ๊เขียนเป็นแต่เรื่องรักหวานจ๋อย ไม่จริงซักกะหน่อย ฮิๆ :-)

เรื่องราวทั้งหลายแหล่เริ่มต้นขึ้นเมื่อวิญญาณไม่สามารถครอบครองความคิดจิตใจของ "มนุษย์" เพศหญิงคนหนึ่งได้เต็มร้อย แถมยิ่งนานวันความคิดของร่างก็ดูจะยิ่งมีอิทธิพลแข็งแกร่งกว่า "วิญญาณ" เสียอีก วิญญาณที่ว่านี้ก็เป็นเพศหญิงเช่นกัน ฝ่ายที่ถูกครอบครองร่างคือ "เมลานี" ส่วนวิญญาณนั้น เธอไม่มีชื่อเป็นของตัวเอง แต่ีเพราะเธอเดินทางมาไกลแสนไกล และเคยอาศัยดวงบนดวงดาวแปลกประหลาดมามากมาย เธอจึงเรียกตัวเองว่า "แวนเดอร์เรอร์" (ผู้พเนจร)

ผลของการที่ "แวนเดอร์เรอร์" เข้าสิงร่างเมลานี ทำให้แวนเดอร์เรอร์เห็นภาพหลอนประหลาด เธอเห็นกระท่อมกลางดงหนามในทะเลทราย เห็นเด็กชายที่ชื่อเจมี่ และเห็นชายหนุ่มที่เพียงเห็นในภาพฝัน หัวใจเธอก็รู้สึกเจ็บปวด ผลก็คือ "วิญญาณ" เริ่มมีความคิดจิตใจเช่นเดียวกับเจ้าของร่าง เมื่อเมลานีคิด เธอก็คิดด้วย เมื่อเมลานีเจ็บ เธอก็เจ็บด้วย และเมื่อเมลานีรู้สึก "รัก" วิญญาณก็ "รัก" ด้วย!

ด้วยเหตุนี้ "แวนเดอร์เรอร์" จึงพาตนเองและเมลานีมุ่งหน้าออกเดินทางเพื่อตามหาบุคคลทั้งสอง ได้แก่ "เจมี่" ซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ ของเมลานี และ "จาเร็ด" ชายหนุ่มที่เมลานีได้พบตอนที่คิดว่าทั้งโลกนี้ไม่มีใครเหลือรอดอีกแล้ว และเขาได้กลายมาเป็นรักแท้และรักเดียวตลอดกาลของเธอ (เิ่ริ่มฟังคุ้นๆ แมะ)

ทั้งสองสาว คือ เมลานี และแวนเดอร์เรอร์ ได้ร่วมทางมาด้วยกันจนได้พบกับมนุษย์กลุ่มใหญ่ ซึ่งทำให้พวกเธอประหลาดใจมากเพราะไม่คิดว่าจะมีมนุษย์เหลือรอดอยู่มากขนาดนี้ ที่นี่เองเมลานีได้พบกับ "จาเร็ด" อีกครั้ง แต่จาเร็ดไม่เชื่อว่าหญิงสาวที่เห็นคือเมลานี เขาปักใจว่าสิ่งที่อยู่ในร่างกายคือวิญญาณจากต่างดาว เป็นปีศาจร้ายที่มาพรากเอาตัวตนของคนที่เขารักไป จาเร็ดจึงเกลียดขี้หน้าเมลานียิ่งกว่าอะไรดี และกลายเป็นฝ่ายที่กลั่นแกล้งเมลานีโดยไม่ได้รู้ตัวด้วยซ้ำ!

ในช่วงแรกนั้น แวนเดอร์เรอร์ ต้องปรับตัวเพื่อให้อยู่ร่วมกับมนุษย์ที่ไม่เชื่อว่าวิญญาณจะโผล่มาโดยไม่มีจุดประสงค์ร้าย แวนเดอร์เรอร์จึงต้องเผชิญกับความจงเกลียดจงชังจากมนุษย์ และพยายามทำให้พวกเขายอมรับเธอให้ได้ ระหว่างนั้นก็ไม่มีใครรู้ว่าเมลานียังมีชีวิตอยู่ ในที่สุดธรรมะก็ชนะอธรรม ความดีของแวนเดอร์เรอร์เอาชนะใจคนส่วนใหญ่ได้ และถึงขนาดมีชายหนุ่มแสนดีมาหลงรัก มิไยที่เธอจะพร่ำบอกว่าเขาหลงรักแค่เพียงรูปกายของเมลานี ตัวจริงของเธอนั้นเป็นแค่ตัวหนอนสีเงินแสนน่าเกลียดน่ากลัวในสายตาชาวโลก ชายหนุ่มก็ไม่สนใจ เขาพร่ำว่าเขามิได้หลงรักรูปกายหากเป็นความคิดของเธอ เขามิได้หลงรักเสียงของเธอ แต่เป็นสิ่งที่เธอพูด... อ่านแล้วได้แต่อุทานในใจว่า แม่เจ้าโว้ย! 555

ระหว่างนั้น ก็มีคนบางคนรวมถึงจาเร็ดที่เริ่มระแคะระคายว่าเมลาีนีอาจคงยังมีชีวิตอยู่ และเริ่มทำดีกับแวนเดอร์เรอร์ ที่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อใหม่เีสียไพเราะเพราะพริ้งว่า "แวนด้า" เธอเริ่มรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งขอชุมชนเล็กๆ แห่งนี้ ทุกอย่างกำลังจะไปได้สวยทีเดียว ถ้าไม่ใช่เพราะเมลานีกำลังจะหายไป!

"แวนด้า" สังเกตว่าเมลานีพูดกับเธอน้อยลงๆ จนวันหนึ่งก็หายไปเลย สิ่งนี้ทำให้แวนด้าตื่นตระหนกจนต้องไปขอความช่วยเหลือจาก จาเร็ด โดยให้เขาช่วย "จูบ" เธอหน่อย เพราะเธอแน่ใจว่าร่างกายของเมลานีจะมีปฏิกิริยากับเขาแน่ๆ (อย่าเพิ่งอ้วกซะก่อนนะ) ซึ่งก็ได้ผล เพราะเมลานีกลับมาในทันใด

เพื่อป้องกันไม่ให้ี่เมลานีหายไปอีกครั้ง แวนด้าต้องกลับมาคิดทบทวนใหม่ เธอต้องเลือกว่าจะให้ "เมลานี" หรือ "เธอ" มีชีวิตอยู่ต่อไป เธอไม่อยากร่อนเร่ไปตามดาวต่างๆ อย่างโดดเดี่ยวอีกแล้ว จึงเลือกที่จะคืนร่างให้เมลานีโดยฝังร่างหนอนไร้ิวิญญาณของตนบนโลกมนุษย์

ผลสุดท้ายจะเป็นอย่างไร แวนด้าจะต้องตายหรือไม่ ก็คงเป็นอย่างที่เราๆ รู้กันอยู่

ที่จริงผู้เขียนสามารถจบเรื่องโดยทิ้งคำถามไว้ให้คิดก็ได้ หรือจะปล่อยให้แวนด้าตายไปเลยก็ได้เหมือนกัน แต่กลับเลือกให้เรืื่องนี้จบลงอย่างแฮปปี้เอ็นดิ้ง แถมยังให้แวนด้าเข้าไปสวมร่างสาวสวยผมทองอีกต่างหาก ซึ่งทำให้การตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์ที่กล่าวถึงมาตลอดเรื่องดูเบาโหวงเหวงไปอย่างน่าเสียดาย...

อย่างไรก็ตาม ไม่อาจกล่าวได้ว่า The Host เป็นนิยายไซไฟ หรือนิยายวิทยาศาสตร์ได้เต็มปาก เนื่องจากมีเพียงฉากเท่านั้นที่กล่า่วถึงโลกในอนาคต กับการพูดถึงเอเลี่ยนหรือสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว แต่การดำเนินเรื่องนั้นไม่ได้ใช้หลักวิทยาศาสตร์ตรงไหน การบรรยายถึงลักษณะของดวงดาวต่างๆ ก็ออกแนวเลื่อนเปื้อนเสียมาก แต่นี่คงไม่ใช่เรื่องผิดมากมาย หากคิดว่าผู้เขียนไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้ให้เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ แต่เป็นนิยายรักที่มีฉากเกิดขึ้นในโลกอนาคตต่างหาก...

*หมายเหตุ* บทความนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน นักอ่านท่านอื่นๆ อาจมีความเห็นแตกต่างกันไปก็ได้ ส่วนชื่อบทความนั้น ได้มาจากบทความภาษาอังกฤษจากเว็บไซต์หนึ่ง ที่ตอนนี้จำไม่ได้แล้วจ้ะ

--Published by Ketto @ Ketto Book--

หนังน่าดู "Ponyo" เดอะ ลิตเติล เมอร์เมด ฉบับสตูดิโอจิบลิ

2009-11-12T13:42:00.001-08:00

ยังงงๆ อยู่ไม่รู้จะเอาเรื่องอะไรมาอัพดี ก็นึกได้ว่าเพิ่งดูการ์ตูนเรื่อง Ponyo ไป ก็มีอะไรให้เล่าเหมือนกันนี่หว่า... อิๆ

ก่อนหน้านี้ถ้าเราชวนใครไปดู Ponyo พร้อมกับเปิดหนังสือให้ดูรูปภาพของ Ponyo แล้วล่ะก็ ทุกคนจะต้องถามเป็นเสียงเดียวกันว่า "นั่นมานตัวอะไรน่ะ!?" พอเราตอบว่าปอนโยเป็นนางเงือก ทุกคนก็ทำหน้าตกใจกันหมดเลย ฮิๆ แหมก็ตัวกลมป้อมหัวแดงซะขนาดนั้น

แล้วพอบอกว่าไปดูกันเถอะ ทุกคนก็จะบอกปัดว่าฉันไม่ดูหนังเด็กไปเสียทุกครั้ง สุดท้ายก็เลยไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรง แต่ได้ดูจากดีวีดีแทน แล้วพอดูก็ต้องบอกว่าไม่ผิดหวังกับผลงานล่าสุดของสตูดิโอจิบลิเลย ยังคงเป็นหนังที่ดูสนุก ตื่่นเต้น และดูสมจริงจนเกือบลืมไปเลยว่าเป็นการ์ตูน โดยเฉพาะฉากทะเลพิโรธนั้น บอกตรงๆ ว่า่น่ากลัว อาจทำให้เด็กเล็กๆ ฝันร้ายได้เลยหละ

อะนิเมะเรื่องนี้เป็นการเล่าเรื่องล้อกับนิทานคลาสสิกเรื่อง The Little Mermaid เพื่อนๆ คงงงๆ ว่า อ้าว แล้วจะเอามาทำเป็นหนังทำไม ก็คนเขารู้เรื่องเงือกน้อยกันหมดแล้วไม่ใช่เรอะ จริงอยู่ว่าพล็อตเรื่องโดยหลักๆ นั้นเล่าล้อกับนิทานเรื่องนี้อย่างเห็นได้ชัด เช่น ปอนโยเป็นปลาทองแสนซุกซนอาศัยอยู่ในทะเล วันดีคืนดีก็ได้มีโอกาสขึ้นมายังโลกมนุษย์ แล้วก็ได้พบกับเด็กชายชื่อ "โซซึเกะ" ซึ่งกลายมาเป็นเพื่อนกัน และทำให้ปอนโยดิ้นรนอยากเป็นมนุษย์เพื่อจะได้ไปอยู่กับโซซึเกะ แต่แก่นเรื่องโดยแท้จริงกลับเป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาิติอันเป็นธีมถนัดของสตูดิโอจิบลิเสียมากกว่า

ปลาทองปอนโย่นั้น เมื่อตอนที่อยู่บนบกได้กินเลือดของโซซึเกะเข้าไปโดยบังเอิญ ทำให้มีแขนขางอกออกมาเหมือนมนุษย์ แต่อย่าเพิ่งคิดว่าปอนโยจะกลายร่างเป็นเงือกสาวสวยงามเหมือนอย่างที่เราเคยอ่านในนิทาน เพราะจริงๆ ระหว่างกลายร่างนั้น ปอนโยกลับดูเหมือนกบหรือลูกเจี๊ยบหน้าตาน่าเกลียดเสียมากกว่า... (ความคิดเห็นส่วนตัว)

ปอนโยถูกพ่อ (ซึ่งในทีนี้มีคาร์แรคเตอร์พิลึกกึกกือเหมือนพี่จอห์นนี่ เด๊ป) ขังไว้ในฟองอากาศไม่ให้กลับขึ้นไปยังโลกมนุษย์ แต่ได้พี่ๆ น้องๆ ปลาทองซึ่งทุกตัวมีหน้าตาเหมือนกันหมด ช่วยให้ออกมาได้ ในฉากนี้เอง ภาพพี่ๆ น้องๆ ของปอนโยนับร้อยๆ พันๆ ตัวที่กลุ้มรุมฟองอากาศอยู่มองดูเหมือนลูกอ๊อดไม่มีผิด (อันนี้ก็ความคิดเห็นส่วนตัวอีก)

ุปอนโยที่กลายร่างเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบได้หนีขึ้นไปบนโลกมนุษย์อีกครั้ง และครั้งนี้เธอเกือบจะพาความพินาศมาด้วย เพราะเมื่อเงือกอย่างเธอขึ้นมาอยู่บนโลกมนุษย์ ก็ทำให้ท้องทะเลเสียสมดุล เกิดเป็นคลื่นลมแรง ซึ่งในฉากเหล่านี้ผู้กำกับได้แฝงคำอธิบายถึงปรากฎการณ์ทางธรรมชาติอย่างสึนามิไว้ได้อย่างชาญฉลาด และก็เป็นส่วนที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดของหนังเรื่องนี้ด้วย ภาพท้องทะเลสีดำมืด พระจันทร์ที่เคลื่อนที่เข้าใกล้โลกจนเห็นเป็นดวงโต ลูกคลื่นที่โผนทะยานสูงขึ้นๆ ดูราวกับสัตว์ประหลาด คลื่นลมครื้นครั่นจนทำให้เรือแทบอับปาง

ในฉากที่เรือของพ่อโซซึเกะถูกพัดมารวมกับเรือลำอื่นๆ ที่จอดนิ่งเสมือนไร้ชีวิตจิตใจอยู่บนท้องทะเลสีดำนั้น ให้ภาพเช่นเดียวกับซากเรือปีศาจและชวนให้นึกถึงวรรณกรรมเรื่อง The Ancient Mariner ที่คนเรือได้ทำบาปโดยฆ่านกอัลบาทรอสไม่มีผิด

แต่ก่อนที่หนังทั้งเรื่องจะฉุดเราลงสู่ความมืดหม่นยิ่งกว่านี้ การปรากฎตัวของ "เธอผู้นั้น" ก็ทำให้โทนของเรื่องซอฟท์ลงโดยทันที เธอพลิ้วมากับระลอกคลื่น จุดประกายแสงสว่างให้กับท้องทะเลอันมืดมิด และทำให้ทุกสิ่งคืนสู่สมดุล ...เธอคือแม่ของปอนโย่!!!

ขอไม่บอกว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร จริงๆ คนอ่านก็คงเดาได้อยู่แล้ว แต่ต้องขอบอกว่าหนังเรื่องนี้งดงามในความเรียบง่ายทว่าเต็มไปด้วยจินตนาการอย่างแท้จริง ภาพของหมู่บ้านริมชายทะเลคงเป็นสถานที่ในฝันของใครหลายคน ที่คิดว่าในชีวิตอยากจะไปเที่ยวที่อย่างนี้บ้าง แต่ก็คงไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน เพราะไม่รู้ว่ามันมีอยู่จริงหรือเปล่า!!???

ภาพความใสซื่อของเด็กน้อยอย่างโซซึเกะที่ทำให้ทุกอย่างคลี่คลายลง ก็ทำให้พวกเราคิดได้ว่าแท้จริงแ้ล้วเรื่องบางอย่างก็อาจไม่ใช่เรื่องซับซ้อนอะไรเลย... หากเรามองดูด้วยหัวใจของเด็ก และเชื่อว่ายังมีอีกหลายคนที่ประทับใจกับฉากที่่พ่อซึ่งกำลังออกเรือสื่อสารกับแม่และโซซึเกะด้วยไฟฉาย เป็นการใช้รหัสสั้นๆ แทนคำพูดที่อยู่ในใจ แต่บอกอะไรได้มากมาย เชื่อว่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้นี่เองที่ทำให้หนังของจิบลิไม่เพียงเป็นอะนิเมะ แต่ว่ายังเป็นภาพสะท้อนของชีวิตด้วย

การ์ตูนเรื่อง Ponyo กำกับโดยผู้กำกับ ฮายาโอะ มิยาซากิ พ่อมดแห่งสตูดิโอจิบลิ และลาโรงในเืมืองไทยไปแล้วเมื่อราวเดือนกันยายนที่ผ่านมา

-- Copyright By Ketto --

ป.ล.ขออภัยหากบทความนี้มีข้อผิดพลาด เพื่อนๆ ที่สนใจภาพยนตร์ก็เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้ที่นี่นะคะ ^ ^

Ketto เพิ่งเริ่มทำบล็อกจ้ะ

2009-11-12T13:14:00.000-08:00

ยังทำไม่เป็นเลยค่ะ ยังไงจะลองหัดดูนะ
เพื่อนๆ ที่อยากพูดคุยเรื่องหนังสือก็ทิ้งข้อความไว้ได้นะจ๊ะ