แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทความ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทความ แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

เรื่องสั้นแปลจาก "Death By Scrabble" โดย Charlie Fish [3]


สแครบเบิลทำเหตุ โดย ชาร์ลี ฟิช [3 จบ]

ถ้าเพียงแต่จะมีทางกำจัดหล่อนไปซะ

ผมเห็นโอกาสที่จะได้ใช้ตัวอักษรทั้งหมดด้วยการสะกดคำว่า EXPLODES โดยใช้ตัว X จากคำว่า JINXED ผมจะได้ 72 แต้ม นั่นจะทำให้หล่อนผงะไปเลย

ในตอนที่ผมวางตัวอักษรสุดท้ายลงไปนั้นเอง ก็มีเสียงระเบิดตูมจนหูอื้อ แล้วแอร์ก็ดับ

ใจผมเต้นแรง ไม่ใช่เพราะช็อคจากเสียงระเบิด แต่เพราะไม่อยากเชื่อ มันไม่มีทางเป็นเหตุบังเอิญไปได้ ตัวอักษรทำให้มันเกิดขึ้น พอผมสะกดคำว่า EXPLODES (ระเบิด) ปุ๊บ มันก็ระเบิดปั๊บ แอร์เจ้ากรรมดันระเบิดตอนนั้นพอดี ก่อนหน้านั้นพอผมสะกดคำว่า CHEATING ผมก็แอบโกงหล่อนอยู่ ส่วนตอนสะกดคำว่า ZAP (ไฟดูด) เมียผมก็โดนไฟดูดพอดี คำต่างๆ ที่เล่นกลายเป็นจริง ตัวอักษรเหล่านี้เป็นตัวกำหนดอนาคต แต่เกมทั้งหมดอยู่ที่คำว่า JINXED (โดนสาป) นี่แหละ

เมียผมสะกดคำว่า SIGN โดยที่ตัว N ได้แต้มเป็นสามเท่าจาก 10 แต้ม

ผมต้องพิสูจน์ให้ได้

ผมจะต้องสะกดคำบางคำแล้วดูว่ามันเกิดขึ้นจริงหรือเปล่า อะไรบางอย่างที่จะพิสูจน์ว่าตัวอักษรเหล่านี้เป็นตัวการทำให้สิ่งต่างๆ เกิดขึ้น ในแถวของผมมีตัว ABQYFWE ซึ่งไม่ให้ทางเลือกผมมากนัก ตอนนี้ผมเริ่มเคี้ยวตัว B อย่างบ้าคลั่ง

ผมสะกดคำว่า FLY โดยใช้ตัว L จากคำว่า EXPLODES ผมนั่งบนเก้าอี้และหลับตารอคอยความรู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยขึ้นจากเก้าอี้

งี่เง่าสิ้นดี ผมลืมตาขึ้นและเห็นแมลงวันตัวหนึ่ง เจ้าแมลงตัวนั้นบินวนอยู่เหนือกระดานสแครบเบิล โฉบฝ่าอากาศร้อนลงเกาะถ้วยชากรุ่นๆ ซึ่งไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย แมลงวันอาจอยู่ตรงนั้นของมันอยู่แล้ว

ผมจะต้องใช้คำที่ไม่กำกวม คำที่ไม่มีทางตีความหมายผิด คำที่แน่นอนและชี้ชัด คำที่เป็นการสั่งลา เป็นคำสั่งให้ฆ่า

เมียผมสะกดคำว่า CAUTION (คำเตือน) โดยใช้ตัวสแครบเบิลเปล่าแทนตัว N ได้ 10 แต้ม

ตอนนี้แถวของผมมีตัวอักษร AQWEUK แถมด้วยตัว B ในปาก ผมประหวั่นครั่นคร้ามต่ออำนาจตัวอักษร อีกทั้งยังสับสนไม่แน่ใจว่าจะควบคุมสถานการณ์ได้ บางทีผมน่าจะโกงอีก แล้วหยิบเอาตัวอักษรที่สะกดว่า SLASH หรือ SLAY (ฆ่า) ขึ้นมา

ทันใดนั้นความคิดผมก็สว่างวาบ ผมนึกคำที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาได้ มันเป็นคำชั่วร้ายที่ทรงพลังและอันตราย

ผมสะกดคำว่า QUAKE ได้ 10 แต้ม

ผมสงสัยจังว่าความรุนแรงของแผ่นดินไหวจะขึ้นอยู่กับแต้มที่ผมได้หรือเปล่า ผมรู้สึกถึงพลังงานของศักยภาพที่สั่นระริกอยู่ในเส้นเลือด ผมเป็นผู้ชี้ชะตา ผมเป็นผู้ลิขิต

เมียผมสะกดคำว่า DEATH ได้ 34 แต้ม ทันใดนั้นห้องก็เริ่มสั่น

ผมตกตะลึงอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ แล้วตัว B ที่เคี้ยวอยู่ก็หล่นลงไปในคอ ผมพยายามไอ หน้าผมเริ่มแดงจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ คอของผมบวมเป่ง เพราะเลือดไหลมาจุกอยู่ที่คอ แผ่นดินไหวครั้งนี้นำมาซึ่งจุดไคลแมกซ์ และขณะที่ผมล้มลงไปบนพื้น เมียผมก็นั่งดูอยู่ที่นั่น


------------------------ จบ ---------------------------

Death By Scrabble (or Tile M For Murder) [3 The End]
By Charlie Fish


If only there was some way for me to get rid of her.

I spot a chance to use all my letters. EXPLODES, using the X of JINXED. 72 points. That'll show her.

As I put the last letter down, there is a deafening bang and the air conditioning unit fails.

My heart is racing, but not from the shock of the bang. I don't believe it - but it can't be a coincidence. The letters made it happen. I played the word EXPLODES, and it happened - the air conditioning unit exploded. And before, I played the word CHEATING when I cheated. And ZAP when my wife got the electric shock. The words are coming true. The letters are choosing their future. The whole game is - JINXED.

My wife plays SIGN, with the N on a triple-letter, for 10 points.

I have to test this.

I have to play something and see if it happens. Something unlikely, to prove that the letters are making it happen. My rack is ABQYFWE. That doesn't leave me with a lot of options. I start frantically chewing on the B.

I play FLY, using the L of EXPLODES. I sit back in my chair and close my eyes, waiting for the sensation of rising up from my chair. Waiting to fly.

Stupid. I open my eyes, and there's a fly. An insect, buzzing around above the Scrabble board, surfing the thermals from the tepid cup of tea. That proves nothing. The fly could have been there anyway.

I need to play something unambiguous. Something that cannot be misinterpreted. Something absolute and final. Something terminal. Something murderous.

My wife plays CAUTION, using a blank tile for the N. 18 points.

My rack is AQWEUK, plus the B in my mouth. I am awed by the power of the letters, and frustrated that I cannot wield it. Maybe I should cheat again, and pick out the letters I need to spell SLASH or SLAY.

Then it hits me. The perfect word. A powerful, dangerous, terrible word.

I play QUAKE for 19 points.

I wonder if the strength of the quake will be proportionate to how many points it scored. I can feel the trembling energy of potential in my veins. I am commanding fate. I am manipulating destiny.

My wife plays DEATH for 34 points, just as the room starts to shake.

I gasp with surprise and vindication - and the B that I was chewing on gets lodged in my throat. I try to cough. My face goes red, then blue. My throat swells. I draw blood clawing at my neck. The earthquake builds to a climax.

I fall to the floor. My wife just sits there, watching.

---------------------- The End ----------------------

Copyright By Ketto

วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

เรื่องสั้นแปลจาก "Death By Scrabble" โดย Charlie Fish [2]


สแครบเบิลทำเหตุ โดย ชาร์ลี ฟิช [2]

หล่อนบอกว่าหล่อนได้แต่ตัวอักษรห่วยๆ แต่เพราะเหตุใดไม่ทราบ กลับทำให้ผมเกลียดขี้หน้าหล่อนยิ่งกว่าเดิม

หล่อนสะกดคำว่า FAN โดยตัว F ได้แต้มสองเท่า จากนั้นก็ลุกไปเติมน้ำในกาแล้วเปิดแอร์ ผมสะกดคำว่า ZAP (ไฟดูด) โดยตัว Z ได้แต้มสองเท่า แล้วจู่ๆ เมียผมก็โดนไฟดูด สะใจจริงๆ

นี่เป็นวันที่ร้อนสุดในรอบ 10 ปี แต่เมียผมก็ยังลุกไปต้มน้ำ นี่แหละคือสาเหตุที่ทำไมผมถึงเกลียดหล่อนนัก ผมสะกดคำ่ว่า ZAPS โดยที่ตัว Z ได้แต้มสองเท่า

หล่อนกลับมานั่งแล้วทอดถอนใจเฮือกใหญ่ จากนั้นก็เริ่มเล่นกับตัวอักษรที่มีอยู่ แกร๊ก แกร๊ก... แกร๊ก แกร๊ก ผมรู้สึกได้ถึงความโกรธที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายใน ยาพิษที่มองไม่เห็นกำลังแพร่ไปสู่แขนขาอย่างช้าๆ และเมื่อยาพิษแพร่ไปถึงปลายนิ้ว ผมกะจะกระโดดขึ้นจากเก้าอี้ เขวี้ยงตัวอักษรลงบนพื้น แล้วตรงเข้าไปฟาดหล่อนซ้ำแล้วซ้ำอีก

แต่โทสะแล่นถึงปลายนิ้วแล้วหายไป หัวใจผมเต้นรัวเร็ว เหงื่อแตกพลั่ก ผมว่าหน้าตาผมต้องดูขมึงทึงแน่ๆ แต่แล้วผมก็ได้แต่ถอนใจลึก ทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ กาเริ่มส่งเสียงหวีด ขณะที่ได้ยินเสียงนั้นผมก็รู้สึกร้อนยิ่งขึ้น

หล่อนสะกดคำว่า READY โดยได้คะแนนเป็นสองเท่าจาก 18 แต้ม เสร็จแล้วก็ลุกไปชงชาให้ตัวเอง ไม่ล่ะ ผมไม่เห็นจะอยากได้น้ำชาเลย

ผมแอบจิ๊กตัวสแครบเบิ้ลเปล่าๆ ออกมาจากถุงตอนหล่อนไม่ทันมอง โยนตัว V ออกจากแถว หล่อนหันมามองอย่างข้องใจ แต่ก็กลับมานั่งพร้อมกับน้ำชา ขอบแก้วของหล่อนทำโต๊ะเปื้อนเป็นวงขณะผมผสมตัวอักษร 8 ตัวเป็นคำว่า CHEATING โดยใช้ตัว A จากคำ READY ทำให้ผมได้ 64 แต้ม บวกกับโบนัสอีก 50 แต้ม ซึ่งหมายความว่าผมชนะ

หล่อนถามว่าผมโกงหรือเปล่า

ผมเกลียดหล่อนโคตรโคตรเลย

หล่อนสะกดคำว่า IGNORE และได้แต้มเป็นสามเท่าของ 21 ซึ่งทำให้คะแนนของหล่อนตอนนี้เป็น 153 แต้ม ส่วนผมมี 155 แต้ม

ไอร้อนจากถ้วยน้ำชาของหล่อนยิ่งทำให้ผมรู้สึกร้อนรุ่ม ผมพยายามผสมคำที่จะอนุญาตให้ฆ่าหล่อนได้จากตัวอักษรที่มีอยู่ในแถว แต่ดีที่สุดที่ทำได้คือสะกดคำว่า SLEEP

เมียผมนอนตลอดเวลา แม้ในยามที่เพื่อนบ้านของเราทะเลาะกันจนประตูพัง ทีวีบุบบู้บี้ และตุ๊กตาลาลาเทเลทับบี้น่วมเยิน หล่อนก็ยังหลับได้


<------------- ยังมีต่อตอน [3] ซึ่งเป็นตอนจบค่ะ -------------->


Death By Scrabble (or Tile M For Murder)
By Charlie Fish [2]


She tells me she has lousy letters. For some reason, I hate her more.

She plays FAN, with the F on a double-letter, and gets up to fill the kettle and turn on the air conditioning.

It's the hottest day for ten years and my wife is turning on the kettle. This is why I hate my wife. I play ZAPS, with the Z doubled, and she gets a static shock off the air conditioning unit. I find this remarkably satisfying.

She sits back down with a heavy sigh and starts fiddling with her letters again. Clack clack. Clack clack. I feel a terrible rage build up inside me. Some inner poison slowly spreading through my limbs, and when it gets to my fingertips I am going to jump out of my chair, spilling the Scrabble tiles over the floor, and I am going to start hitting her again and again and again.

The rage gets to my fingertips and passes. My heart is beating. I'm sweating. I think my face actually twitches. Then I sigh, deeply, and sit back into my chair. The kettle starts whistling. As the whistle builds it makes me feel hotter.

She plays READY on a double-word for 18 points, then goes to pour herself a cup of tea. No I do not want one.

I steal a blank tile from the letter bag when she's not looking, and throw back a V from my rack. She gives me a suspicious look. She sits back down with her cup of tea, making a cup-ring on the table, as I play an 8-letter word: CHEATING, using the A of READY. 64 points, including the 50-point bonus, which means I'm beating her now.

She asks me if I cheated.

I really, really hate her.

She plays IGNORE on the triple-word for 21 points. The score is 153 to her, 155 to me.

The steam rising from her cup of tea makes me feel hotter. I try to make murderous words with the letters on my rack, but the best I can do is SLEEP.

My wife sleeps all the time. She slept through an argument our next-door neighbours had that resulted in a broken door, a smashed TV and a Teletubby Lala doll with all the stuffing coming out. And then she bitched at me for being moody the next day from lack of sleep.

<------------- ไว้วันหลังค่อยมาีต่อตอนที่ 3 นะคะ --------------->

Translated by Ketto
Short story by Charlie Fish
All content is copyright

วันพุธที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

เรื่องสั้นแปลจาก "Death By Scrabble" โดย Charlie Fish


"สแครบเบิลทำเหตุ" โดย ชาร์ลี ฟิช [1]

มันเป็นวันที่ร้อนอบอ้าวและผมก็แสนจะเกลียดเมียตัวเอง

เรากำลังเล่นสแครบเบิลกัน ซึ่งมันแย่ชะมัด ตอนนั้นผมอายุ 42 วันนั้นเป็นบ่ายวันอาทิตย์ที่ร้อนจัด สิ่งเดียวที่ผมจะทำกับชีวิตตัวเองได้ก็คงเป็นการเล่นสแครบเบิลนี่แหละ

แต่ผมควรได้ออกไปข้างนอก ไปออกกำลัง ไปสะพัดเงิน ไปพบหน้าค่าตาผู้คน ผมว่าตัวเองไม่ได้คุยกับใครนอกจากเมียตัวเองมาตั้งแต่เช้าวันพฤหัสโน่นแน่ะ ส่วนคนอื่นคนสุดท้ายที่ผมได้พูดด้วยก็็คือคนส่งนม

ผมได้ตัวอักษรห่วยแตก

ผมเล่นอย่างที่ควรทำด้วยคำว่า BEGIN ซึ่งตัว N ไปตกอยู่ในช่องดาวชมพูพอดี ได้ 22 แต้ม

ผมมองสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องของเมียตอนที่หล่อนเรียงตัวอักษรลงบนกระดานเสียงดัง แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก ผมเกลียดหล่อน นี่ถ้าหล่อนไม่้อยู่บ้าน ป่านนี้ผมคงได้ไปทำอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่านี้ ผมคงได้ไปปีนยอดเขาคิลิมานจาโร อาจได้ไปโผล่ในหนังฮิตเรื่องล่าของฮอลลีวู้ด หรือไม่ก็คงได้เอาเจ้าเรือใบนิวฮอไรซันสูง 60 ฟุต ออกไปแข่งรายการเวนดี้ โกลบ แล้ว ไม่รู้ซิ แต่ผมว่าผมคงได้ทำอะไรสักอย่างแหละ

เธอผสมตัวอักษรเป็นคำว่า JINXED โดยที่ตัว J ไปตกในช่องคะแนนดับเบิล 30 คะแนน หล่อนบี้ผมซะเรียบ บางทีผมควรฆ่าหล่อนซะ

นี่ถ้าเพียงแต่มีตัว D ผมคงได้สะกดคำว่า MURDER แล้ว ซึ่งนั่นจะเป็นการส่งสัญญาณ เป็นการอนุญาตให้ผมฆ่าเธอได้

ผมเริ่มเคี้ยวตัว U ที่มีอยู่ มันเสียนิสัย ผมรู้ ผมทำให้ตัวอักษรทั้งหมดสึก หนนี้ผมสะกดคำว่า WARMER ได้ 22 แต้ม ด้วยเหตุนี้ผมจึงยังเหลือตัว U ให้เคี้ยวต่อไปได้

ขณะที่หยิบตัวอักษรตัวอื่นๆ ออกจากถุงนั่นเอง ผมก็เกิดความคิดวาบขึ้นมาว่าตัวอักษรพวกนี้แหละ จะบอกว่าผมควรทำอะไร ถ้ามันสะกดว่า KILL หรือ STAB (แทง) หรือชื่อของหล่อน หรืออะไรก็ตาม ผมจะลงมือเดี๋ยวนั้นเลย ผมจะกำจัดหล่อนทิ้งซะ

ตัวอักษรในแถวของผมคือ MIHZPA แถมด้วยตัว U ในปาก ซวยฉิบ

ความร้อนของแสงอาทิตย์พุ่งผ่านหน้าต่างตรงมาที่ผม ได้ยินเสียงหรีดหริ่งเรไรของแมลงที่อยู่ข้างนอก หวังว่าพวกมันคงจะไม่ใช่ผึ้งนะ ฮาร์โรลด์ญาติของผมเคยกลืนผึ้งเข้าไปตอนอายุ 9 ขวบ ผลก็คือคอเขาบวมเป่งและสิ้นชีพในที่สุด ผมก็ได้แต่หวังว่าถ้าเป็นผึ้ง พวกมันจะบินเข้าไปในคอเมียผมเสียให้รู้แล้วรู้รอด

เธอสะกดคำว่า SWEATIER โดยใช้ตัวอักษรที่มีอยู่ทั้งหมด ได้ 20 แต้ม บวกกับโบนัสอีก 50 แต้ม นี่ถ้าไม่ใช่เพราะอากาศร้อนขนาดนี้ ผมคงพุ่งเข้าไปบีบคอเธอให้ตายคามือแล้ว

ผมเริ่มเหงื่อแตก ฝนน่าจะตก จะได้ไล่้อากาศแบบนี้ไป ทันทีที่ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว ผมก็นึกคำดีๆ ออก นั่นคือ HUMID ซึ่งได้แต้มเป็นดับเบิล ผมสะกดคำนี้ต่อกับตัว D ที่อยู่ในคำ JINXED ตัว U มีน้ำลายยืดออกมาเล็กน้อยตอนที่ผมวางลงไป รับอีก 22 คะแนน คราวนี้ผมหวังว่าเธอจะได้ตัวอักษรห่วยๆ บ้าง

<--ยังมีต่อนะตอน 2 นะคะ ^ ^ -->


-------------------------------------------------------------------------------

Death By Scrabble (or Tile M For Murder) [1]
By Charlie Fish

It's a hot day and I hate my wife.

We're playing Scrabble. That's how bad it is. I'm 42 years old, it's a blistering hot Sunday afternoon and all I can think of to do with my life is to play Scrabble.

I should be out, doing exercise, spending money, meeting people. I don't think I've spoken to anyone except my wife since Thursday morning. On Thursday morning I spoke to the milkman.

My letters are crap.

I play, appropriately, BEGIN. With the N on the little pink star. Twenty-two points.

I watch my wife's smug expression as she rearranges her letters. Clack, clack, clack. I hate her. If she wasn't around, I'd be doing something interesting right now. I'd be climbing Mount Kilimanjaro. I'd be starring in the latest Hollywood blockbuster. I'd be sailing the Vendee Globe on a 60-foot clipper called the New Horizons - I don't know, but I'd be doing something.

She plays JINXED, with the J on a double-letter score. 30 points. She's beating me already. Maybe I should kill her.

If only I had a D, then I could play MURDER. That would be a sign. That would be permission.

I start chewing on my U. It's a bad habit, I know. All the letters are frayed. I play WARMER for 22 points, mainly so I can keep chewing on my U.

As I'm picking new letters from the bag, I find myself thinking - the letters will tell me what to do. If they spell out KILL, or STAB, or her name, or anything, I'll do it right now. I'll finish her off.

My rack spells MIHZPA. Plus the U in my mouth. Damn.

The heat of the sun is pushing at me through the window. I can hear buzzing insects outside. I hope they're not bees. My cousin Harold swallowed a bee when he was nine, his throat swelled up and he died. I hope that if they are bees, they fly into my wife's throat.

She plays SWEATIER, using all her letters. 24 points plus a 50 point bonus. If it wasn't too hot to move I would strangle her right now.

I am getting sweatier. It needs to rain, to clear the air. As soon as that thought crosses my mind, I find a good word. HUMID on a double-word score, using the D of JINXED. The U makes a little splash of saliva when I put it down. Another 22 points. I hope she has lousy letters.

----------------------------------------------------------

<--- พรุ่งนี้ค่อยมาต่อตอน 2 กันนะคะ--->

Translated by Ketto
English short story by Charlie Fish
All content is copyright

วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

หนังน่าดู "Ponyo" เดอะ ลิตเติล เมอร์เมด ฉบับสตูดิโอจิบลิ


ยังงงๆ อยู่ไม่รู้จะเอาเรื่องอะไรมาอัพดี ก็นึกได้ว่าเพิ่งดูการ์ตูนเรื่อง Ponyo ไป ก็มีอะไรให้เล่าเหมือนกันนี่หว่า... อิๆ

ก่อนหน้านี้ถ้าเราชวนใครไปดู Ponyo พร้อมกับเปิดหนังสือให้ดูรูปภาพของ Ponyo แล้วล่ะก็ ทุกคนจะต้องถามเป็นเสียงเดียวกันว่า "นั่นมานตัวอะไรน่ะ!?" พอเราตอบว่าปอนโยเป็นนางเงือก ทุกคนก็ทำหน้าตกใจกันหมดเลย ฮิๆ แหมก็ตัวกลมป้อมหัวแดงซะขนาดนั้น

แล้วพอบอกว่าไปดูกันเถอะ ทุกคนก็จะบอกปัดว่าฉันไม่ดูหนังเด็กไปเสียทุกครั้ง สุดท้ายก็เลยไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรง แต่ได้ดูจากดีวีดีแทน แล้วพอดูก็ต้องบอกว่าไม่ผิดหวังกับผลงานล่าสุดของสตูดิโอจิบลิเลย ยังคงเป็นหนังที่ดูสนุก ตื่่นเต้น และดูสมจริงจนเกือบลืมไปเลยว่าเป็นการ์ตูน โดยเฉพาะฉากทะเลพิโรธนั้น บอกตรงๆ ว่า่น่ากลัว อาจทำให้เด็กเล็กๆ ฝันร้ายได้เลยหละ

อะนิเมะเรื่องนี้เป็นการเล่าเรื่องล้อกับนิทานคลาสสิกเรื่อง The Little Mermaid เพื่อนๆ คงงงๆ ว่า อ้าว แล้วจะเอามาทำเป็นหนังทำไม ก็คนเขารู้เรื่องเงือกน้อยกันหมดแล้วไม่ใช่เรอะ จริงอยู่ว่าพล็อตเรื่องโดยหลักๆ นั้นเล่าล้อกับนิทานเรื่องนี้อย่างเห็นได้ชัด เช่น ปอนโยเป็นปลาทองแสนซุกซนอาศัยอยู่ในทะเล วันดีคืนดีก็ได้มีโอกาสขึ้นมายังโลกมนุษย์ แล้วก็ได้พบกับเด็กชายชื่อ "โซซึเกะ" ซึ่งกลายมาเป็นเพื่อนกัน และทำให้ปอนโยดิ้นรนอยากเป็นมนุษย์เพื่อจะได้ไปอยู่กับโซซึเกะ แต่แก่นเรื่องโดยแท้จริงกลับเป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาิติอันเป็นธีมถนัดของสตูดิโอจิบลิเสียมากกว่า

ปลาทองปอนโย่นั้น เมื่อตอนที่อยู่บนบกได้กินเลือดของโซซึเกะเข้าไปโดยบังเอิญ ทำให้มีแขนขางอกออกมาเหมือนมนุษย์ แต่อย่าเพิ่งคิดว่าปอนโยจะกลายร่างเป็นเงือกสาวสวยงามเหมือนอย่างที่เราเคยอ่านในนิทาน เพราะจริงๆ ระหว่างกลายร่างนั้น ปอนโยกลับดูเหมือนกบหรือลูกเจี๊ยบหน้าตาน่าเกลียดเสียมากกว่า... (ความคิดเห็นส่วนตัว)

ปอนโยถูกพ่อ (ซึ่งในทีนี้มีคาร์แรคเตอร์พิลึกกึกกือเหมือนพี่จอห์นนี่ เด๊ป) ขังไว้ในฟองอากาศไม่ให้กลับขึ้นไปยังโลกมนุษย์ แต่ได้พี่ๆ น้องๆ ปลาทองซึ่งทุกตัวมีหน้าตาเหมือนกันหมด ช่วยให้ออกมาได้ ในฉากนี้เอง ภาพพี่ๆ น้องๆ ของปอนโยนับร้อยๆ พันๆ ตัวที่กลุ้มรุมฟองอากาศอยู่มองดูเหมือนลูกอ๊อดไม่มีผิด (อันนี้ก็ความคิดเห็นส่วนตัวอีก)

ุปอนโยที่กลายร่างเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบได้หนีขึ้นไปบนโลกมนุษย์อีกครั้ง และครั้งนี้เธอเกือบจะพาความพินาศมาด้วย เพราะเมื่อเงือกอย่างเธอขึ้นมาอยู่บนโลกมนุษย์ ก็ทำให้ท้องทะเลเสียสมดุล เกิดเป็นคลื่นลมแรง ซึ่งในฉากเหล่านี้ผู้กำกับได้แฝงคำอธิบายถึงปรากฎการณ์ทางธรรมชาติอย่างสึนามิไว้ได้อย่างชาญฉลาด และก็เป็นส่วนที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดของหนังเรื่องนี้ด้วย ภาพท้องทะเลสีดำมืด พระจันทร์ที่เคลื่อนที่เข้าใกล้โลกจนเห็นเป็นดวงโต ลูกคลื่นที่โผนทะยานสูงขึ้นๆ ดูราวกับสัตว์ประหลาด คลื่นลมครื้นครั่นจนทำให้เรือแทบอับปาง

ในฉากที่เรือของพ่อโซซึเกะถูกพัดมารวมกับเรือลำอื่นๆ ที่จอดนิ่งเสมือนไร้ชีวิตจิตใจอยู่บนท้องทะเลสีดำนั้น ให้ภาพเช่นเดียวกับซากเรือปีศาจและชวนให้นึกถึงวรรณกรรมเรื่อง The Ancient Mariner ที่คนเรือได้ทำบาปโดยฆ่านกอัลบาทรอสไม่มีผิด

แต่ก่อนที่หนังทั้งเรื่องจะฉุดเราลงสู่ความมืดหม่นยิ่งกว่านี้ การปรากฎตัวของ "เธอผู้นั้น" ก็ทำให้โทนของเรื่องซอฟท์ลงโดยทันที เธอพลิ้วมากับระลอกคลื่น จุดประกายแสงสว่างให้กับท้องทะเลอันมืดมิด และทำให้ทุกสิ่งคืนสู่สมดุล ...เธอคือแม่ของปอนโย่!!!

ขอไม่บอกว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร จริงๆ คนอ่านก็คงเดาได้อยู่แล้ว แต่ต้องขอบอกว่าหนังเรื่องนี้งดงามในความเรียบง่ายทว่าเต็มไปด้วยจินตนาการอย่างแท้จริง ภาพของหมู่บ้านริมชายทะเลคงเป็นสถานที่ในฝันของใครหลายคน ที่คิดว่าในชีวิตอยากจะไปเที่ยวที่อย่างนี้บ้าง แต่ก็คงไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน เพราะไม่รู้ว่ามันมีอยู่จริงหรือเปล่า!!???

ภาพความใสซื่อของเด็กน้อยอย่างโซซึเกะที่ทำให้ทุกอย่างคลี่คลายลง ก็ทำให้พวกเราคิดได้ว่าแท้จริงแ้ล้วเรื่องบางอย่างก็อาจไม่ใช่เรื่องซับซ้อนอะไรเลย... หากเรามองดูด้วยหัวใจของเด็ก และเชื่อว่ายังมีอีกหลายคนที่ประทับใจกับฉากที่่พ่อซึ่งกำลังออกเรือสื่อสารกับแม่และโซซึเกะด้วยไฟฉาย เป็นการใช้รหัสสั้นๆ แทนคำพูดที่อยู่ในใจ แต่บอกอะไรได้มากมาย เชื่อว่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้นี่เองที่ทำให้หนังของจิบลิไม่เพียงเป็นอะนิเมะ แต่ว่ายังเป็นภาพสะท้อนของชีวิตด้วย

การ์ตูนเรื่อง Ponyo กำกับโดยผู้กำกับ ฮายาโอะ มิยาซากิ พ่อมดแห่งสตูดิโอจิบลิ และลาโรงในเืมืองไทยไปแล้วเมื่อราวเดือนกันยายนที่ผ่านมา

-- Copyright By Ketto --

ป.ล.ขออภัยหากบทความนี้มีข้อผิดพลาด เพื่อนๆ ที่สนใจภาพยนตร์ก็เชิญร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้ที่นี่นะคะ ^ ^